O mądrości, która nie ma dna
„Jedyna mądrość, jaką możemy zdobyć, jest mądrością pokory: pokora jest bez nieskończona.”
Tuż przed tym wersem Eliot rozprawia się z mądrością starości: to rzecz nieuczciwa, złożona głównie z błędów, do których człowiek zdążył się przywiązać. Po tej rozprawie niewiele zostaje.
Najtrudniejsze jest słowo „nieskończona”. Pokora nie jest stanem, który można osiągnąć i utrzymać, tylko czymś bez dna: każde ustalone zrozumienie okazuje się potem kolejnym miejscem, z którego wygodnie było czegoś nie widzieć. Ten wers nie pociesza i nie miał pocieszać.