O życiu wbrew logice

To zdanie cytuje się zwykle jako pocieszenie. U Kierkegaarda było narzekaniem. Pisze, że właśnie dlatego żadnej chwili życia nie da się zrozumieć do końca — trzeba by bezruchu, na który życie nie pozwala.

Nie ma tu rady. Jest tylko zarysowany problem: decyzje zapadają kiedy widać najmniej, a zrozumienie przychodzi potem, zaadresowane do kogoś, komu nie jest już potrzebne.