O wiedzy, która znika przy pytaniu
„Czymże więc jest czas? Jeśli nikt mnie o to nie pyta, wiem. Jeśli pytającemu usiłuję wytłumaczyć, nie wiem.”
Augustyn nie popisuje się tu, tylko mówi precyzyjnie. Wie, czym jest czas, tak jak wie to każdy: posługuje się nim, mierzy go, czeka, aż minie. Tyle że tej wiedzy nie da się przełożyć na słowa.
Tak wygląda większość tego, co człowiek naprawdę wie. Działa, dopóki nikt się temu nie przygląda, i rozsypuje się przy pierwszym pytaniu wprost. Warto o tym pamiętać, zanim uzna się, że rozumie się tylko to, co umie się wytłumaczyć.