O tym, że nie trzeba skończyć, ale nie wolno odejść
„Nie do ciebie należy dokończenie dzieła, ale nie wolno ci też od niego odstąpić.”
Pierwsza część zdania zdejmuje z ciebie obowiązek, by cokolwiek zostało zakończone za twojego życia: krzywda naprawiona, pole oczyszczone, spór wygrany.
Druga zamyka furtkę, którą pierwsza zdawała się otwierać. To, że nie musisz skończyć, nie znaczy, że możesz przestać — i zdanie nie pozwala tych dwóch rzeczy pomylić. Zostaje twoja część pracy: coś mniejszego i łatwiejszego do udźwignięcia niż jedno i drugie.