O drugiej połowie przysłowia
„Błądzić jest rzeczą ludzką, przebaczać — boską.”
Pierwsza połowa tego zdania jest zwykle cytowana osobno — najczęściej przez tego, kto popełnił błąd. Sama w sobie staje się wymówką, a Pope nie napisał jej jako wymówki.
To zestawienie stanowi sedno argumentu. Błądzić to coś, co nasz gatunek robi niejako z natury, bez żadnego wysiłku; przebaczenie umieszczono na przeciwnym krańcu — wśród rzeczy, które nie przychodzą nam naturalnie. "Boskie" nie jest tu pochwałą. Jest miarą odległości.