O darze, którego nie da się podzielić
„Uwaga jest najrzadszą i najczystszą formą hojności.”
Weil, która sama rozdała niemal wszystko, co miała, pisała te słowa do poety sparaliżowanego od rany odniesionej w poprzedniej wojnie. Hojność rozumiała dosłownie, a uwagę miała za najrzadszą rzecz, jaką znała.
Pieniądze da się podzielić, czas da się rozplanować. Uwagi nie można poświęcić dwóm rzeczom naraz. To jedyny dar, którego brak odbiorca zawsze wyczuje — choćby przykrywały go najlepsze maniery.